ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ (ΑΠΟ ΑΙΤΗΣΗ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΜΕΛΟΥΣ ΔΕΠ)

Το γνωστικό αντικείμενο της θέσης αυτής δίνει έμφαση στη μελέτη των υλικών (πειραματική, θεωρητική και εφαρμογές) σε συγκεκριμένη, σχετικά νέα, αλλά ιδιαιτέρως σημαντική, περιοχή της επιστήμης και τεχνολογίας όπου τα υλικά παίζουν πρωτεύοντα ρόλο. Η περιοχή αυτή είναι η νανοφωτονική (nanophotonics), όπου τα στοιχεία των φωτονικών και οπτοηλεκτρονικών διατάξεων είναι στην κλίμακα των νανομέτρων, π.χ. συστήματα όπως τα φωτονικά υλικά με χάσμα, τα επιφανειακά πλασμόνια (surface plasmons), οι ημιαγώγιμες κβαντικές τελείες και τα ημιαγώγιμα κβαντικά πηγάδια. Το θέμα της προκήρυξης είναι σε συνέργεια με γνωστικά αντικείμενα υπηρετούντων μελών ΔΕΠ και η προκήρυξη σε αυτό το αντικείμενο θα ενδυναμώσει σημαντικά το Τμήμα σε μοντέρνους τομείς της επιστήμης και τεχνολογίας των υλικών.
Οι εργασίες στον ερευνητικό χώρο στην Επιστήμη και την Τεχνολογία των Υλικών και Εφαρμογών στον τομέα Νανοφωτονικής παρουσιάζονται με ολοένα αυξανόμενο ρυθμό σε καταχωρήσεις των πλέον έγκριτων διεθνών εκδόσεων, όπως είναι τα Nature Materials (Nature Publishing Group), Journal of Materials Science (Springer US), Advanced Materials (Wiley), Advanced Functional Materials (Wiley), Materials Science and Engineering (Elsevier) αλλά και στην έκδοση του Max-Plank-Institute με τίτλο “European White Book on Fundamental Research in Materials Science”, 2001, καθώς και μια πληθώρα εκδόσεων σε ειδικούς κλάδους, και είναι σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τις σύγχρονες διεθνείς τάσεις και επίσημες ερευνητικές προτεραιότητες που παρουσιάζονται στην βιβλιογραφία και τις επίσημες αποφάσεις κρατικών χρηματοδοτικών οργανισμών.
Βάσει των ανωτέρω, το γνωστικό αντικείμενο της θέσης καλύπτει έναν πλήρη κλάδο με εύρος μιας πλήρους αναγνωρισμένης ειδικότητας. Το εύρος αυτό δεν καθιστά προβληματική την επιστημονική σύγκριση μεταξύ των υποψηφιοτήτων δεδομένου ότι πρόκειται περί σαφώς καθορισμένου υποσυνόλου της Επιστήμης των Υλικών και είναι συνεπώς ευχερής η εφαρμογή ενιαίων κριτηρίων για την ποιοτική σύγκριση των υποψηφιοτήτων, όπως η χρήση ενιαίας αναγωγής των αριθμητικών δεικτών που αφορούν τις ποσοτικές συγκρίσεις (αριθμός εργασιών, αριθμός αναφορών, παράγοντες απήχησης των επιστημονικών περιοδικών κλπ.).