Επίκουρος Καθηγητής

Προκήρυξη μιας κενής θέσης μέλους Δ.Ε.Π. του Τμήματος Εργοθεραπείας της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη βαθμίδα του Επίκουρου Καθηγητή επί θητεία, με γνωστικό αντικείμενο «ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ-ΝΕΥΡΟΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ». Το γνωστικό αντικείμενο εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο της Ιατρικής Επιστήμης και ειδικότερα εστιάζεται στους επιστημονικούς κλάδους της Νευρολογίας, της Νευροαποκατάστασης και των Νευροεπιστημών. Το συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο πραγματεύεται θεματικές που σχετίζονται με στοιχεία νευροανατομίας και νευροφυσιολογίας, συμπεριλαμβανομένων της αρχιτεκτονικής δομής και οργάνωσης του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος, καθώς και των θεμελιωδών μηχανισμών που διέπουν τη λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος εν γένει. Επικεντρώνεται στις κλινικές εκδηλώσεις και τη σημειολογία των νευρολογικών παθήσεων, στον καθορισμό της εντόπισης της βλάβης στο νευρικό σύστημα και στη διαφορική διάγνωση ενός ευρέος φάσματος νευρολογικών διαταραχών. Δεδομένου ότι οι νευρολογικές παθήσεις συνιστούν μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας σε όλο το ηλικιακό φάσμα των ατόμων και συνοδεύονται από υψηλή νοσηρότητα και σημαντικές υγειονομικές και κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην αναγνώριση και την αξιολόγηση κινητικών, αισθητικών, γνωστικών και άλλων νευρολογικών ελλειμμάτων με απώτερο στόχο τη βελτίωση της λειτουργικότητας του ατόμου και της ποιότητας ζωής του. Υπό το πρίσμα αυτό, το βασικό γνωστικό αντικείμενο της Εργοθεραπείας που θεραπεύει το Τμήμα είναι στενά συνυφασμένο με τη νευρολογία και τη νευροαποκατάσταση σε όλο το εύρος των ηλικιών, καθώς η επιχειρούμενη βέλτιστη αποκατάσταση προϋποθέτει βάθος γνώσεων στο επιστημονικό πεδίο της νευρολογίας και συνεχή ενημέρωση σχετικά με τις σύγχρονες εξελίξεις στον χώρο των νευροεπιστημών. Εξάλλου, η κατανόηση των μεταβολών που επισυμβαίνουν στα νευρωνικά δίκτυα και τις νευρωνικές συνάψεις έπειτα από νευρολογική βλάβη, των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών, της νευροπλαστικότητας και των αρχών της νευροαποκατάστασης είναι καίριας σημασίας για την κλινική πράξη, καθώς επιτρέπουν στον φοιτητή να αντιληφθεί σε βάθος τους μηχανισμούς αλλαγής του ανθρώπινου έργου ώστε να εφαρμόσει κατά περίπτωση εξατομικευμένες και κατάλληλες μεθόδους παρέμβασης που θα οδηγήσουν στη βέλτιστη αποκατάσταση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου και της συμμετοχής του σε έργα. Το αντικείμενο ευρύτερα συνδυάζει θεωρητική κατάρτιση με εφαρμοσμένη κλινική γνώση, προάγοντας τη διεπιστημονική προσέγγιση και τη φοιτητική εκπαίδευση σε πραγματικές συνθήκες κλινικής πράξης.