Επίκουρος Καθηγητής

ΦΕΚ 731/16-2-2026 τ.Γ' (Ημερομηνία Κυκλοφορίας 16-2-2026)/Αριθμ. Προκήρυξης: 46397/16-2-2026 (κενή θέση). Συνοπτική περιγραφή του γνωστικού αντικειμένου:
Η Σεισμολογία αποτελεί ένα από τα τρία βασικά αντικείμενα της Γεωφυσικής και έχει ως κύριο αντικείμενο τη μελέτη των σεισμών. Ειδικότερα, η Σεισμολογία προσπαθεί να κατανοήσει τα αίτια, τον τρόπο, και τον μηχανισμό γένεσης των σεισμών, καθώς και το πώς αυτά μεταβάλλονται στο εσωτερικό της Γης, τόσο γεωγραφικά, όσο και με το βάθος. Για το σκοπό αυτό η Σεισμολογία χρησιμοποιεί διάφορα εργαλεία και αντικείμενα έρευνας, εστιάζοντας σε διαφορετικά θέματα που σχετίζονται με τους σεισμούς. Τα κυριότερα από αυτά αφορούν:
Α) Τη μελέτη της γένεσης και διάδοσης των σεισμικών κυμάτων (κύματα χώρου, επιφανειακά κύματα, ελεύθερες ταλαντώσεις της Γης) στο εσωτερικό της Γης, για την κατανόηση της επίδρασης της σεισμικής πηγής, του δρόμου διάδοσης, και της επιφανειακής γεωλογίας σε αυτά, αλλά και του αντιστρόφου προβλήματος, δηλαδή της εξαγωγής συμπερασμάτων για τις σεισμικές εστίες, το εσωτερικό της Γης, και την επιφανειακή γεωλογική-γεωφυσική δομή από τα σεισμικά κύματα.
Β) Τη Σεισμομετρία, δηλαδή την επιστήμη της ανίχνευσης και καταγραφής σεισμικών κυμάτων από σεισμικές πηγές, αλλά και άλλες αιτίες (π.χ. ανθρωπογενής και φυσικός θόρυβος) από κατάλληλα όργανα καταγραφής, π.χ. ψηφιοποιητές και σεισμόμετρα διαφόρων περιόδων, παραμορφωσίμετρα, οπτικές ίνες, κ.λπ. και αντίστοιχα δίκτυα, καθώς και τη μελέτη και ανάλυση των σεισμικών καταγραφών.
Γ) Τη μελέτη της χωρικής και χωροχρονικής κατανομής της σεισμικότητας (κατανομή σεισμικών εστιών, μεγέθη σεισμών, κ.λπ.) με την ανάπτυξη κατάλληλων μοντέλων, αλλά και τη σύνδεσή της τόσο με τη γεωδυναμική και την ενεργό τεκτονική (πεδίο τάσεων, ενεργά ρήγματα, λιθοσφαιρικές και ασθενοσφαιρικές κινήσεις, κ.λπ.), όσο και με μοντέλα πρόγνωσης σεισμών.
Δ) Τη μελέτη των αποτελεσμάτων των σεισμών στο ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον. Η σχετική έρευνα βασίζεται τόσο στη χρήση μακροσεισμικών δεδομένων (εμπειρικών δεδομένων αποτίμησης της επίπτωσης των σεισμών), ιδίως για ιστορικούς σεισμούς (πριν την ύπαρξη ενόργανων καταγραφών), όσο και στη χρήση ενόργανων δεδομένων κυρίως ισχυρής σεισμικής κίνησης (μέγιστων τιμών εδαφικής κίνησης, φασματικών τιμών). Αν και η Σεισμολογία μελετά τις άμεσες επιπτώσεις των σεισμικών κινήσεων (στατικών και δυναμικών), συνεισφέρει και στην κατανόηση των δευτερογενών επιπτώσεων των σεισμών προς άλλες επιστήμες, όπως την Ωκεανογραφία (θαλάσσια κύματα βαρύτητας-tsunamis) και τη Γεωτεχνική Μηχανική Εδαφοδυναμική (ρευστοποίηση, κατολισθήσεις, κ.λπ.), παρόλο που τα φαινόμενα αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο της Σεισμολογίας.
Ε) Τη σεισμική επικινδυνότητα, δηλαδή την πιθανολογική και αιτιοκρατική εκτίμηση των επιπτώσεων μελλοντικών σεισμών αξιοποιώντας τα παραπάνω στοιχεία, και τη σύνδεσή της με την αντισεισμική μηχανική και τους αντισεισμικούς κανονισμούς.
ΣΤ) Τη μελέτη των σεισμών και των παραγόντων που επηρεάζουν τη μελέτη τους με την αξιοποίηση σεισμικών κυμάτων που παράγονται από ανθρωπογενείς και άλλες φυσικές αιτίες (π.χ. πυρηνικές, ηφαιστειακές, χημικές και άλλες εκρήξεις, ανθρωπογενείς δραστηριότητες, αλληλεπίδραση θάλασσας και στερεάς Γης, κ.λπ.) για τη μελέτη της κυματικής διάδοσης, σε συνεργασία ή συμπληρωματικά με τα κύματα των τεκτονικών σεισμών.